Als we toekomen in deze bijzondere boekenwinkel in hartje Kortrijk, worden we warm begroet door Annemie. Sam staat achter de toog en wuift ons toe.

Eerst nemen we de tijd om rond te kijken en de sfeer op te snuiven, om dan een goed plekje uit te kiezen voor de fotoshoot en het gesprek. Het wordt een trio-interview: bij deze getuigenis horen we niet enkel Sam met haar loopbaanswitch, ook loopbaancoach Lieselot en werkgever Annemie vertellen hun verhaal. Deze boekhandel is de plek waar alle puzzelstukjes samenvielen.

We slenteren langs de rekken, bladeren in de prentenboeken, bewonderen het ruime aanbod. Tussen de schrijversportretten aan de muur staan levensgrote stripfiguren. Verspreid over het hele pand vind je stoelen en zetels. Je kan hier rustig iets drinken terwijl je in je nieuwe aanwinst bladert. Maar we zien ook mensen met hun laptop die deze plek als flexibele werkplek uitkozen.

Voor het interview zetten we ons in een gezellig salon met vier antieke zeteltjes. De ochtendzon valt door de hoge ramen de kamer binnen. We zijn omringd door de geur van verse boeken en hete koffie. Zo beginnen we aan het gesprek met Sam en Lieselot.

Theoria Coffee & Coach

Dus hier hebben jullie voor het eerst ontmoet?

Sam: Ja, het was een gratis kennismaking via Coffee & Coach. Een vriendin had me dit aangeraden, want zij wist dat ik op zoek was naar ander werk. Ik had net een heel vervelende sollicitatie-ervaring achter de rug en Lieselot heeft me dan meteen op mijn gemak gesteld. Ik heb alles eruit gesmeten en dat gaf me zo’n goed gevoel dat ik me heb ingeschreven voor loopbaancoaching.

Die reeks gesprekken is heel goed verlopen. Ik heb zo dingen over mezelf ontdekt die ik eerder nog niet wist. Dan zijn we gaan kijken naar een andere job. Toen bleek dat ik in een verkeerde richting aan het zoeken was. Lieselot hielp me om te kijken naar wat wel bij me paste.

Kort daarop kwam ik hier iets eten met een vriendin. Gretel, die hier ook werkt, was boeken aan het wegzetten en hoorde een deel van ons gesprek. Nadien sprak ze me aan: ze had me gehoord over mijn zoektocht naar werk.  Ze zei me dat hier een job zou vrijkomen en dat ze mij wel zouden zien passen in het plaatje. Toen is de bal aan het rollen gegaan, het is allemaal snel gegaan en uiteindelijk kon ik hier beginnen.

En dat paste helemaal bij wat je zelf ook voor ogen had?

Sam: Dat paste helemaal. Ik kan hier gewoon mezelf zijn.

Lieselot: Ik dacht toch wel even ‘gaat dat wel iets voor Sam zijn?’ Een boekenwinkel? Sam is iemand die graag dingen organiseert en een bezige bij, zij wil projecten van A tot Z vastnemen.

Sam: Ja dat klopt, maar dit is geen gewone boekenwinkel! Er bleken hier nog heel wat projectideetjes te liggen en ze hadden me er graag bij om die van de grond te krijgen. Ik heb ‘geen zittend gat’ zoals ze hier zeggen.

Intussen is Annemie erbij komen zitten. Een klant, bladerend in een kunstboek, kijk nieuwsgierig op naar ons vrolijke gezelschap. 

LieselotSamAnnemie

Sam:Het is een mooie omgeving. Woorden als puur, authentiek en mooi, dat valt hier allemaal samen.

Wat er ook leuk was aan de coaching, is dat je jezelf beter leert kennen. Ik was helemaal in de foute richting aan het solliciteren. Gewoon administratief werk, daar had ik het waarschijnlijk ook niet lang volgehouden. Gelukkig ben ik dan hier terechtgekomen.

Het is wel een bijzonder driehoeksverhaal. Annemie hoe hebben jullie Sam dan ‘ontdekt’?

Annemie: We kenden Sam al een beetje en zagen haar hier regelmatig in de winkel. Er was een vacature maar we hadden ons voorgenomen de tijd daarvoor te nemen, we wilden die niet zomaar invullen. Tot we aan Sam dachten. Er is geen echt sollicitatiegesprek geweest, we zijn iets gaan drinken en beginnen babbelen. Het buikgevoel zat zo goed. Al die puzzelstukjes die in elkaar vielen op het juiste moment.

AnnemieSamLieselot

Annemie, Sam en Lieselot

Gekraakt

SamIk had vlak voor die Coffee & Coach een sollicitatiegesprek gehad en ik zag het echt niet meer zitten. Ze hadden me zo gekraakt. Ze hadden opmerkingen op mijn kleding, dat ik niet in een ‘tailleureke’ kwam. Maar dan kan ik mezelf niet zijn? Gaat het nu over het uiterlijk of over het kunnen? Hier mag ik mag gewoon mezelf zijn, met mijn sneakers komen werken.

Het klinkt zo vanzelfsprekend allemaal?

Annemie: Ja het ging zo vanzelf, dat we pas veel later over het contract gaan spreken zijn. Er zit hier veel afwisseling in: horeca, boeken, planning en evenementen. Er zijn nog 1001 ideeën die nu aan bod kunnen komen. Nu zijn we nog wat aan het zoeken. De Boekenkeuken zetten we nu vooraan: we koken graag, zijn zot van kookboeken en willen een workshop creëren rond een nieuw boek, van gezonde voeding.

Lieselot: Uit de coaching kwam de droom van Sam over een gevulde tafel.

Sam: Ik had een idee om mensen te kunnen uitnodigen en voor hen te koken. Hier kan ik dit nu een plek geven op mijn werk.

AnnemieHet zotte is, het was geen standaard sollicitatiegesprek. Alles was anders dan dat het normaal zou gaan op een aanwerving. Het buikgevoel heeft ons geleid, maar zo zijn we goed terechtgekomen.

Sam: Moest ik hier nooit voor Coffee & Coach geweest zijn, dan hadden zij nooit geweten dat ik werk zocht. Al is het nu nog heel overweldigend, ik ben nog maar net bezig. Maar dat komt wel op zijn pootjes.

Jezelf beter leren kennen

Lieselot: Je zei, dat er dingen in de coaching naar boven gekomen zijn, waar je je niet bewust van was. Ik ben benieuwd wat je bedoelt.

Sam: Ik heb mezelf wel beter leren kennen. Daar ontdekte ik dat ik moet leren wat meer naar mezelf te kijken en wat minder voor anderen te doen. En zo ben ik tot mezelf gekomen. Lieselot heeft die denkpiste in gang gezet: wat wil ik nu eigenlijk zelf? Hoe kan ik energie krijgen?

Veel vacatures verschijnen nooit. Het is via netwerk dat je aan werk kunt geraken. Jullie verhaal is hier een mooi voorbeeld van!

Sam: Zodra ik wist dat ik kon beginnen, kreeg ik nog even de tijd tussen de afloop van de vorige job. Dat was goed om op mijn positieve te komen. Dat was bleek wel nodig te zijn. 1 februari ben ik dan gestart.

Het meervoud van lef

Sam: Ik had zelf mijn job opgezegd en veel mensen vonden het te spannend, een te groot risico. Weten wat je stop zet, zonder te weten waarheen je gaat? Dat was inderdaad spannend, maar je moet ook risico’s durven nemen in het leven. Je leeft maar een keer.

Lieselot: Ken je het meervoud van lef? Leven!

Lees meer over de visie van Annemie op duurzaam werkgeverschap op onze website voor organisaties.