50+
Terug naar overzicht

Omdat loopbanen blijven evolueren en een verhaal nooit af is, zijn we nieuwsgierig naar waar diezelfde mensen intussen staan. 

Toen Luc in 2014 zijn verhaal deed, begon hij aan de laatste fase van zijn loopbaan. Zijn pensioen kwam in zicht en hij wilde zich beraden over wat hij wou realiseren voor het afzwaaien. Hij zocht hiervoor een sparringpartner en vond die bij coach Marianne.

Hoe gaat het nu met Luc, enkele maanden na zijn pensionering?

Bijzonder goed eigenlijk. Ik heb een heel mooi afscheidsfeest gekregen en dat heeft me erg blij gemaakt en veel voldoening gegeven.  Daarmee kon ik op een prachtige manier vertrekken en geniet ik nu van mijn nieuwe leven.

luc-debaene-werkmetzin-koenbroos

Luc Debaene (c) Koen Broos

De cirkel was rond

Toen ik rond mijn 61e verjaardag te horen kreeg dat ik mocht stoppen met werken en op pensioen gaan, heeft me dat aan het denken gezet. Ik heb toen samen met Marianne vooruit gekeken en een nieuwe spanningsboog uitgewerkt, toch tot mijn 65e. Nu bereikte ik dat punt en de cirkel was rond, ik had mijn professionele doelen bereikt. Ik had in cresendo de leiding doorgegeven en me in mijn werk kunnen concentreren op het meest wezenlijke. Zo kon ik tot het einde met veel plezier gedreven werken.

Vieren

Bij mijn pensionering werd ik gevierd door mijn dierbare medewerkers. Zij organiseerden een wetenschappelijk symposium met veel warmte en persoonlijke speeches. Ze nodigden ook een bekende Amerikaanse prof uit die de hoofdlezing gaf over aandachtstraining (mindfulness) in het medisch curriculum. Ik vond het een geweldige eer dat hij erbij was. Het was een afsluiting om U tegen te zeggen.

En wat volgde er dan?

Sindsdien hebben Wouter en ik al heel wat gereisd: naar ons buitenhuisje in Zuid- Spanje en een grote reis naar Colombia. Daarnaast blijf ik als vrijwillige medewerker voor de universiteit nog kleine dingetjes (in tijd en energie) doen rond meditatie en mindfulness, en geef ik nu en dan nog workshops aan groepjes artsen.

Maar alles onder mijn eigen condities. Dankzij mediteren vond ik een mooie overgang naar mijn nieuwe levensfase. Ik doe bewust heel weinig, lees veel, betracht veel stilte en rust, en van daaruit verken ik wat er komt. Zo kan ik voorzichtig en nieuwsgierig het nieuwe leven instappen.

Geen zwart gat

Ik ervaar absoluut geen zwart gat. Soms is het groen, soms geel, soms roze. Door te mediteren en de stilte komen er dingen naar boven die voorheen geen ruimte kregen. Veel vreugde, soms ook verdriet en verwarring. Ik besef nu dat werken vele functies voor me had, inclusief een soort pijnstillende functie, die nu weggevallen is. Dat trekt dan door me heen, niet altijd leuk maar wel heel interessant. Binnenkort ga ik twaalf dagen in stilte mediteren in Sri Lanka in een Boeddhistisch centrum. Als stilteplek om te verkennen “wie ben ik”, nu ik niet meer werk. Ik ben vooral nieuwsgierig en verwonderd. Ben volop ook aan het opruimen: mijn studiekamer thuis, maar ook in mijn hoofd.

Onder de mensen

Ik hou van stilte en alleen zijn, maar zoek ook selectief mensen op en geniet van mooie gesprekken. Ik kom ook nog op de campus. Het is altijd een plezier om die warme collega’s en studenten weer te ontmoeten. Ik mag echt zeggen dat de gesprekken met Marianne ervoor hebben gezorgd dat ik er aan kon beginnen en goed voorbereid heb kunnen afronden.

 

Benieuwd naar het hele verhaal van Luc en zijn einde loopbaan? De getuigenis vind je via deze link. Of rechtstreeks inschrijven om je eigen einde loopbaan te plannen.