“Geen kookboekprincipe, wel coaching op maat”

Je werk en hobby combineren, het is voor velen een droom. Tom Vansteenkiste (37) maakte die droom ook waar. Hij startte als psycholoog een onderzoeksproject waarin zijn passie voor fotografie een prominente plaats kreeg. “Mensen samenbrengen met fotografie als medium, dat geeft mij energie. Daar kwam ik achter dankzij Werk met Zin.”

Ik wilde iets meer

Ontevreden in het psychiatrisch centrum waar Tom werkte was hij niet. De inhoud zat voor hem goed. “Maar diep vanbinnen kriebelde het bij mij om een nieuwe uitdaging aan te gaan. Ik wilde nieuwe horizonten verkennen. In mijn vrije tijd was ik met fotografie en beeldbewerking bezig. Ik volgde hierin een opleiding en eigenlijk wilde ik er iets meer mee doen. Daarnaast zei onderzoekswerk mij ook wel wat. Ik praatte er wel eens over met mijn vrouw en vrienden, maar ik bleef wat in rondjes cirkelen. Na een tijdje besefte ik dat het niet slecht zou zijn om met iemand te praten die emotioneel verder van mij afstond. Dat was voor mij de klik die ik nodig had. Ik was klaar om stappen te zetten. Iemand raadde mij loopbaancoaching aan bij Werk met Zin. Ik stuurde een e-mail en al snel werd ik uitgenodigd voor een gesprek.”

Terughoudendheid onnodig

Met een zekere terughoudendheid ontmoette Tom zijn coach Chris. Lag de stijl van Werk met Zin hem wel? “Misschien was het beroepsmisvorming. Ik had mezelf vooraf al grondig geanalyseerd, dus ik kende mezelf best wel. Ik vroeg mij af of loopbaancoaching mij nog verder kon helpen. Aanvankelijk was ik dus wat sceptisch. Dat bleek onnodig. Ik werd positief verrast. Chris legde mij heel duidelijk uit wat loopbaancoaching kon inhouden en we bespraken de verschillende manieren. We vonden heel snel een stijl die mij lag. Omdat ik al veel denkwerk vooraf had gedaan, lag de focus minder op exploratie en meer op verbindingen leggen, om daarna tot stappen te komen. Zo zijn we ook gestart.”

getuigenis_loopbaanbegeleiding_werkmetzin_Tom_KoenBroos

Waar krijg je energie van?

De eerste vraag die coach Chris stelde was meteen raak. Wat geeft Tom energie? “Die vraag is mij het meeste bijgebleven. Het is op zich een heel eenvoudige vraag. Toch had ik er veel aan. Ik bekeek plots mijn leven en werk vanuit een andere hoek. Je kunt dingen doen die je graag doet, maar soms blijf je te lang in dezelfde pot roeren. Je krijgt gewoon al energie door expliciet te gaan verwoorden wat je belangrijk vindt. Dat is iets om naar te streven. We maakten een mindmap om alles in kaart te brengen. Dit visueel overzicht was een mooi vertrekpunt om een aantal verbindingen te maken.”

Van inspiratie tot concrete stappen

De grootste energie haalt Tom uit zijn interesse voor de mens. Wat voelt en denkt die en waarom handelt die? “Mensen die ik ontmoet op mijn werk en privé inspireren mij enorm. Mijn aandacht gaat naar verhalen van mensen. Anderzijds focus ik ook graag op het visuele, op wat beelden vertellen. We zijn dan tijdens de coaching gaan zoeken naar de raakvlakken van mijn interesses, want ik wilde niet voor één welbepaalde richting kiezen. Ik vind het waardevol om te zoeken naar verbindende elementen tussen uiteenlopende domeinen. Zo exploreer je grensgebieden.”

PhotoVoice

Tom trok de verbindingen van grens tot grens, van zijn werk in de psychiatrie dat goed liep, tot zijn passie voor fotografie. “Zo kwam ik uit op onderzoekswerk. Het was een opportuniteit die toevallig op het juiste moment op mijn pad kwam. Ik startte een onderzoek met een methodologie die PhotoVoice heet. Hierbij komen we samen met een kleine groep van mensen met een psychiatrische problematiek. Zij nemen zelf foto’s die in beeld brengen wat voor hen belangrijk is in hun herstelproces. Wekelijks komen we samen om dat vorm te geven. Een vijfde van mijn tijd kan ik hiervoor inzetten. Het project loopt al een jaar op theoretisch niveau en sinds september zijn we ook met het praktische luik gestart.”

Nieuwe wind door carrière

Zonder drastisch van job te veranderen creëerde Tom toch een frisse wending in zijn carrière. Die nieuwe mogelijkheden zorgden opnieuw voor een stevige lading energie. “Inhoudelijk ligt mijn job in het verlengde van wat ik al deed, maar nu binnen een deelorganisatie die de focus legt op psychiatrische ondersteuning in de samenleving. Hierbinnen neem ik een meer coördinerende functie op. Dat ik deze stappen kon zetten, is ook dankzij de steun vanuit het werk en thuis. En de loopbaancoaching? Absoluut! Wat mij vooral hielp is de coaching op maat. Chris volgde geen vast stramien. Het was dus geen kookboekprincipe. Dat was voor mij de grote motivatie om ermee verder te gaan. Chris voelde goed aan wie er voor zich zat en welke mogelijkheden er waren voor mij. De timing zat ook goed. Het ging niet te snel en er was niet te veel tijd nodig. Er zijn toch een aantal maanden over heengegaan. Dat was goed om het een en ander te laten bezinken.”

Voor herhaling vatbaar

Tom denkt er zelfs aan om nog eens van gedachten te wisselen met zijn coach Chris. “Soms is het gewoon fijn om tegen iemand je verhaal te doen. En dit is anders dan een gesprek met een psycholoog, omdat loopbaancoaching enkel werkgerelateerd is. Het zijn niet altijd zaken die je met je baas of collega’s kunt bespreken. Ze kunnen wel hun mening geven, maar er volgen niet meteen stappen uit. De professionele afstand bij de loopbaancoaching helpt om wat zaken te benoemen. Die eyeopener heb je bij vrienden toch minder. En je doet er uiteindelijk mee wat je wilt. Je hebt zelf de verantwoordelijkheid. Daarom raadde ik Werk met Zin al aan bij een aantal mensen. En ze zijn ondertussen ook gestart”, glimlacht Tom.

Hoe zou het nog zijn met Tom anno 2017?

Omdat loopbanen blijven evolueren en een verhaal nooit af is, zijn we nieuwsgierig naar waar diezelfde mensen intussen staan. 

Vaak wordt gedacht dat loopbaanbegeleiding gaat over veranderen van werk. Maar voor heel wat mensen gaat het over verdieping of verbreding. Het verhaal van Tom illustreert mooi hoe hobby en werk prima kunnen samenvloeien. Dat was het plan vier jaar geleden. We bellen hem om te horen waar hij nu staat. Tom’s enthousiasme werkt aanstekelijk! 

Verdieping en verspreiding

“Toen ik mijn verhaal deed zocht ik iets meer, verdieping. Die is er door mijn onderzoeksproject ook gekomen en die trein is nog steeds in volle gang. De link tussen mijn inhoudelijk psychologisch werk binnen een psychiatrische voorziening en mijn passie voor fotografie is intussen ingebed in mijn werk.

Ik ben net terug uit Engeland waar ik een presentatie gaf over het project PhotoVoice dat ik uitgewerkt heb samen met psychisch kwetsbare mensen. Ik probeer het zo ook internationaal op de kaart te zetten. Het is een erg participatieve aanpak, en we ervaren dat het versterkend werkt, zowel voor mezelf als voor de deelnemers. Ook wereldwijd wordt dat bevestigd.

Ik sta mee aan het begin van de toepassing van die PhotoVoice methodiek in de geestelijke gezondheidszorg hier. Maar het wordt evenzeer al gebruikt bij andere kwetsbare doelgroepen zoals vluchtelingen. Het is een manier om groepen mensen die zich meer in de marge bevinden een stem te geven via foto’s. Er is duidelijk veel interesse voor dit project en ik deel mijn ervaring met plezier met mensen uit mijn vak, studenten en iedereen die het wil horen.

De mensen zijn fier

Het doet wat met mensen als hun fotografisch werk tentoongesteld wordt in een hogeschool, verzekeringskantoor of als onderdeel van een expo in het Museum Dr. Guislain in Gent. Ze mogen daar terecht fier op zijn. Het doet hen stralen. Ik vraag soms ook enkele deelnemers mee wanneer ik een workshop geef over het project. Dan doen we dat samen, wat hen echt in hun kracht zet.

De essentie van het project draait rond het herstelconcept bij psychisch kwetsbaren: wat betekent herstel voor iemand? Wat geeft energie? Wat geeft zin aan het leven? Wat maakt ons veerkrachtig?

Verweven in regulier werk

Nadat het eerste luik van het onderzoeksproject was afgerond hebben we de aanpak verweven in ons regulier werk. Sinds twee jaar bestaat er in Antwerpen een HerstelAcademie die ik mee heb opgericht en algemeen coördinator van ben. De HerstelAcademie biedt laagdrempelige vormingen rond herstel, psychische kwetsbaarheid en veerkracht. Het vormingsaanbod ontstaat in coproductie met evenwaardige samenwerking tussen hulpverleners en ervaringsdeskundigen. Ervaringsgericht leren staat voorop. PhotoVoice is ook in dit aanbod ondergebracht, naast andere creatieve modules en cursussen.

Verder onderzoek

Voor het tweede luik van het onderzoek zou ik me graag nu verder inzetten. Ik heb het voordeel dat ik veel vrijheid en flexibiliteit krijg zodat ik wat ruimte hiervoor kan creëren. Dat geeft vertrouwen. Maar anderzijds heb ik zo veel te doen in mijn job dat het niet evident is. Daarom wil ik beslissen hoe ik het verder ga aanpakken. Het is nu tijd om hierover na te denken. En -met mijn loopbaancoach- terug stil te staan bij waar ik mijn prioriteiten ga leggen.

Het geeft me een drive!

In mijn vele activiteiten ontmoet ik nu vaak heel wat enthousiaste mensen waarmee ik mag samenwerken. Zowel in mijn eigen team als in de externe samenwerkingen. Ik moet zeggen dat dit voor mij echt energizers zijn en op vlak van jobsatisfactie en zingeving ook wel kunnen tellen! Het geeft mij alleszins een drive.”

 

Heb je na het lezen van dit verhaal zelf ook zin om je te laten ondersteunen door één van onze coaches in je zoektocht? Dan is ons aanbod van loopbaanbegeleiding misschien wel iets voor jou!  Hier kan je meteen inschrijven voor een traject.