“Ik wilde iets doen met de zee van tijd die mij overviel”

Het leven van Tine De Ceuster (40) stond helemaal in het teken van haar zoontje met een handicap. De leerkracht lager onderwijs veranderde naar een halftijdse secretariaatsfunctie in haar school, om daarna meer balans te vinden in een plaatselijke elektrozaak. Tot Louis jammer genoeg overleed. “Plots had ik tijd te over en daar kon ik moeilijk mee om. Wat moest ik nu gaan doen?” Met die vraag stapte Tine naar Werk met Zin.

Tine stond een aantal jaren voor de klas in het lager onderwijs. En dat deed ze met volle overgave. “Als ik iets doe, moet het goed zijn. Ik stak bijvoorbeeld heel veel tijd in mijn lesvoorbereidingen. Toen Louis werd geboren en bleek dat hij een handicap had, wist ik dat ik dat niet kon blijven waarmaken. Ik kreeg gelukkig meteen een halftijdse secretariaatsfunctie waarna ik vrij snel evolueerde naar een technisch adviseur-coördinator. Inhoudelijk was dat een droomjob. Ik moest veel regelen en dat is iets wat ik enorm graag doe. Alleen was Louis heel veel ziek. Daardoor moest ik ’s nachts waken in het ziekenhuis om dan ’s morgens weer op mijn werk te staan. Ik handelde eigenlijk als een gek. Dat leidde ertoe dat ik fysiek er onderdoor ben gegaan. Na een maand rust pakte ik de draad terug op, maar enkele maanden later crashte ik terug. Ik had het gevoel dat ik op geen enkel niveau meer presteerde. Niet voor mijn gezin en niet op het werk. Ik gaf mijn ontslag.

Kapot strijkijzer leidt tot job

Na een korte werkonderbreking ging Tine opnieuw op zoek naar een job. Die kwam heel toevallig op haar pad. “Mijn strijkijzer was stuk, ik ging naar de plaatselijke elektrozaak en zag aan de raam een vacature voor een halftijdse administratief bediende hangen. Ik mocht er beginnen. Inhoudelijk was het niet per se de leukste job, maar ik kreeg mijn werk gedaan en het was op vijf minuten van mij thuis. Louis verbleef in een dagverblijf in Vremde en ik kon gemakkelijk heen en weer gaan. Alles was perfect. Maar toen overleed Louis. Plots kwam ik in een zee van tijd terecht. Ik kon de muren wel oplopen, maar ik wist niet wat ik wilde doen. Ik was al even uit het onderwijs, als technisch-adviseur starten was moeilijk, en ik proefde al van de privé. De job in de elektrozaak was een toevalstreffer en een goede, maar naar wat moest ik actief zoeken?”

getuigenis_loopbaanbegeleiding_werkmetzin_Tine_koenbroos

Tine begon haar zoektocht naar een loopbaancoaching op het internet. Vrij snel kwam ze bij Werk met Zin uit. “En aangezien ik nog halftijds in de elektrozaak werkte, kon ik er snel terecht. Het intakegesprek liep goed, maar de volgende sessies waren best confronterend. Waarom? Omdat ik tijd aan mezelf moest geven en dat is net heel moeilijk voor mij. Ik stond stil bij mijn passies en interesses, en de combinatie met het onderwijs. Hoewel ik wat contacten had buiten het onderwijs, bleef het nog een vrij onbekende wereld. Ik twijfelde of ik die stap wel kon maken.”

Focus aangescherpt

De gesprekken met haar coach Chris legden de grootse interesse van Tine bloot. “Het ‘sociale’ kwam steeds terug. Sociale contacten, intuïtie en sociaal voelen was blijkbaar heel belangrijk voor mij. Ik wilde echt iets met mensen doen, iets met begeleiden. Maar ik had geen enkel diploma in die richting. We deden daarop oefeningen om te kijken waar ik toch terecht kon. Of ik er achteraf mee aan de slag ben gegaan? Ik hield er echt rekening mee wanneer ik zocht op jobsites. De selectie was er veel eenvoudiger door geworden.”

Terwijl Tine verder bleef werken in de elektrozaak, startte ze op vrijwillige basis bij een sociale werkplaats voor mensen met autisme. “Ik kreeg er een commerciële functie. Dat lag mij eigenlijk wel. Tijdens mijn onderwijsverleden zocht ik stageplaatsen en dat was eigenlijk ook een commerciële bezigheid. Het echte verkopen leerde ik in de elektrozaak. Daar sprong ik wel eens bij als het druk was. Na een tijdje mocht ik bij de sociale werkplaats in loondienst beginnen. Het was een super toffe organisatie, maar voor het eerst in mijn leven merkte ik dat ik met iemand niet kon samenwerken. Dat was heel confronterend. Het was iemand die veel kon, maar niets afgaf. Ik zag haar ten onder gaan en wou haar helpen. Alleen liet ze dat niet toe. Ik wilde mezelf in stand houden en besloot daarom om er te stoppen. Ik waagde terug de sprong naar de arbeidsmarkt.”

Na begeleiding zelf begeleiden

De zoektocht naar een nieuwe job verliep makkelijk voor Tine. Na een maand was ze terug aan de slag. “Ik stapte interimkantoor Randstad binnen om mij in te laten schrijven. Toen ik mijn gegevens in het systeem liet zetten, luisterde de consulent ernaast met een half oor mee. Hij had blijkbaar de geknipte job voor mij. Ik schoof een bureau op en een paar dagen later startte ik als diversity coach bij Randstad. Daar begeleid ik werkzoekenden intensief naar een job. Eigenlijk ligt het in het verlengde van de loopbaanbegeleiding die ik zelf doorliep. Ik werk nu met jongeren, ouderen, laag- en hooggeschoolden, allochtonen, autochtonen, noem maar op. Naast dit project kan ik ook meewerken aan andere projecten, wat het zo tof maakt.”

De werkmethoden van Werk met Zin nam Tine mee in haar huidige job. “Natuurlijk gebruiken we onze eigen tools en methodieken, maar mijn ervaring met de aanpak van Werk met zin neem ik natuurlijk mee. Het was mijn eerste kennismaking met hoe er gewerkt kan worden. Doordat ik zelf zo een project persoonlijk doorliep, kan ik andere mensen beter begeleiden in hun eigen traject. De menselijke aanpak is daarbij heel belangrijk.”

Niet vasthouden aan comfort zone

Het carrièrepad van Tine is best een met vele bochten. Maar dat vindt ze net zo boeiend. “Ik denk dat het niet goed is om vast te houden aan wat je gestudeerd hebt of aan de job waar je toevallig terecht kwam. Soms is het goed om jezelf eens een spiegel voor te houden, zodat je werk geen opgave wordt. Dat zie je niet alleen bij mijn kandidaten, maar ook in mijn vriendenkring. Ik ben misschien verplicht geweest door mijn situatie om de stap naar loopbaancoaching te zetten, maar ik kan het echt iedereen aanraden. Eerst even een stap achteruit zetten en dan durven iets anders te proberen. Als het in je goesting en passie ligt, dan kom je er wel.”