“Ik wilde mijn blik op de arbeidsmarkt verruimen”

Begin april vertrok Lut De Naeyer (32) voor enkele maanden op inspiratiereis naar Nepal. Ze wuifde haar job in de communicatiesector uit, klaar voor een nieuw (werk)avontuur. In haar lichtgepakte rugzak: heldere inzichten na acht uren loopbaanbegeleiding. “Ergens wist ik dat er een coach in mij schuilt, maar dankzij de begeleiding kreeg ik de bevestiging die ik nodig had.”

Twee dingen zitten duidelijk in het bloed van Lut. Reizen en ‘werken aan jezelf.’ Toen ze na een lange periode in Zuid-Amerika terug thuis kwam, hoorde Lut via vriendinnen over loopbaanbegeleiding. “Dat leek mij wel iets. Via de VDAB-website kwam ik bij Werk met Zin terecht. Vrij snel nadat ik mij inschreef, contacteerde mijn coach Ellen mij. Het moest ook snel gaan, want mijn reis naar Nepal kwam er al gauw aan. Dat was gelukkig geen probleem. Het was zelfs een beetje meant to be. Ik kon alleen op vrijdag en Ellen ook.”

getuigenis_loopbaanbegeleiding_werkmetzin_Lut_KoenBroos

Duidelijke doelstelling

Lut had een duidelijke doelstelling voor ogen. Ze wilde haar blik op de arbeidsmarkt verruimen. “Ik werkte al acht jaar in de communicatiesector en had sinds een paar jaar het gevoel dat ik beperkt naar de arbeidsmarkt keek. Mijn studiekeuze was hierin natuurlijk heel bepalend, maar ook de sociale druk en die van mijn familie. Maar bon, je hebt een job nodig, je bent zoekend en je werkt gewoon om je geld te verdienen. Vorig jaar nam ik toch tijdskrediet om even afstand te nemen. Ik merkte dat mijn idee klopte. Als ik naar een jobsite ging, keek ik meteen in de rubriek ‘communicatie’. Mijn briefing naar Ellen was daarom: ik wil mijn blik open trekken.”

Samen met coach Ellen trok Lut de rode draad door haar loopbaan. “We vertrokken vanuit het verleden en bekeken het traject tot waar ik nu sta. Daarna brachten we mijn sterktes en zwaktes in kaart. Dat was eigenlijk meteen een intense sessie. Maar ik was heel enthousiast om het te doen. Het was een vervolg op het ‘werk aan mezelf’ tijdens mijn reis in Zuid-Amerika. Eigenlijk ging het niet enkel over mijn loopbaan, maar wel over mij als persoon. Mijn loopbaan is daar voor een groot deel aan gelinkt.”

Bevestiging van voorgevoel

En wat was de rode draad voor Lut? “Dat ik sowieso mensen rondom mij moet hebben. Dat was niets nieuw, wel een bevestiging. En ook mijn coachingkwaliteiten kwamen heel sterk naar voor. Tijdens mijn vorige job coachte ik eigenlijk al. Ik was projectleider en moest een team van creatieve mensen begeleiden en stimuleren. Daarnaast ben ik vrijwillig reisleider voor Joker, waarbij ik mensen coach in het buitenland. Ik wist het dus ergens wel, maar ik zou zelf nooit alleen besloten hebben dat het iets voor mij zou zijn als job. Dat is zo fantastisch aan de begeleiding. Je staat er niet alleen voor. En voor mij was het heel belangrijk dat iemand extern mijn voorgevoel bevestigde. Anders zou ik het moeilijker hebben om het te accepteren.”

De loopbaanbegeleiding was niet meteen een grote confrontatie voor Lut. Toch vond ze het proces intensief. “Je voelt wel een aantal dingen aan, maar tijdens de begeleiding wordt het geconcretiseerd en bevestigd. Ik besefte zo opnieuw dat ik meer moet loslaten. Het perfectionisme dat in mij schuilt mag meer ademruimte krijgen. Ik voelde mij eigenlijk ook nooit echt trots over mijn werk. Dat is typerend. Ik betrek het eerder op mijn team. Evenwicht en rust zijn ook super belangrijk voor mij. Daarom vertrek ik nu naar Nepal. Ik wil er een aantal meditatietechnieken leren die ik hier kan toepassen om de rust en het evenwicht te bewaren.”

Terug mogelijkheden zat

De wereld van mogelijkheden ligt terug open voor Lut. Na haar reis in Nepal kan het echte avontuur beginnen. “Ik besef dat het heel waarschijnlijk is dat ik voor een carrièreswitch sta. Vermoedelijk zal mijn huidig diploma niet genoeg zijn en is een bijkomende studie nodig. Die zal heel gericht moeten zijn, want ik ga niet opnieuw drie jaar studeren. Of ik geen reizen wil begeleiden? Dat lijkt mij wel wat, maar het is vaak vrijwilligerswerk. Ik moet natuurlijk mijn boterham kunnen verdienen. Er zit nog wel iets in mijn achterhoofd. In 2009 was er in Kathmandu een Via-Via Café van Joker. Dat verdween toen het gebouw plat moest. Tot hiertoe was er niemand om het terug op te starten. Het is een mogelijkheid voor mij. Ik zou er kunnen werken binnen een soort van franchise en daar toch mijn vrijheid hebben. Al zou het sowieso voor een tijdelijke periode zijn. Ik zou anders mijn zeven neven en nichtjes, mijn ouders en vrienden te hard missen.”

Laatste sessie bijblijver

Lut klinkt zeer tevreden over de relatie met haar coach Ellen. “Ik had er meteen een heel goede band mee. De eerste sessie was nog wat aftasten, maar vanaf de tweede sessie zat het er meteen op. Ze snapte mij en voelde mij heel hard aan, waardoor ik nog meer open werd. Soms confronteerde ze mij door mijn input te vragen over waar ik de volgende sessies bij wou stilstaan. Ik mocht dat dan mee bepalen. Dat was best moeilijk, maar met haar ervaring vonden we altijd wel een oplossing. En de laatste sessie was fantastisch. Ik had een keer gezegd dat ik visueel sterk ben. Ellen liet mij daarom op het einde een oefening doen om mijn pad te visualiseren en dat dan daarna te vertellen. Dat vond ik een heel sterke oefening. Het geeft aan dat de loopbaanbegeleiding zeker niet uit het boekje komt. Niemand is een gewone case, maar in mijn geval was het zeker apart. Ik zocht niet meteen naar werk. De eerste zes maanden ga ik niet achter een job zoeken. Misschien zelfs het eerste jaar niet. Al de informatie neem ik nu mee. Het voordeel is dat ik er niet meteen een beslissing over moet nemen. Ik kan het rustig een plaats geven en laten bezinken. Dat was ook mijn doelstelling.”

“Waarom ik loopbaanbegeleiding zou aanraden? Het is heel persoonlijk, één op één en toegepast op je vragen en bekommernissen. Het huiswerk vond ik een echte meerwaarde. Je bent tijdens de sessies heel intensief bezig, maar thuis ermee aan de slag gaan is ook heel belangrijk. Zoals bij iedere zoektocht: hoe dieper je zelf durft te gaan, hoe meer je eruit haalt.”